อย่ารอให้รักจากไป แล้วจึงเข้าใจว่ารักกัน

เราอาจจะรอคอยใครบางคนอยู่ ใครที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเราไปจากเดิม

เราอาจจะเดินไปเจอใครคนนั้นที่ปลายฟ้า หรืออาจจะอยู่เพียงแค่ปลายสายตา

ไม่มีใครรู้ว่าปลายทางของความรักจะเป็นเช่นไร ถ้าโชคดี เราอาจจะมีความรักดี ๆ ที่ทำให้เรามีความสุข

แต่ถ้าโชคร้ า ย คนที่เคยสูญเสียความรักไปแล้วเท่านั้น

ถึงจะรู้ว่า เราอาจจะชดใช้สิ่งที่เราเคยทำพลาด ด้วยความเจ็บปวด อย่างที่อาจจะไม่มีใครเข้าใจ

ในวันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เราอาจจะเสียใจกับสิ่งที่ไม่อาจหวนคืน

แต่วันนึงข้างหน้า เราจะขอบคุณความเจ็บปวดเหล่านั้น

เราจะขอบคุณวันที่ไม่มีใคร และไม่ว่าคืนวันที่ผ่านไปจะเจ็บช้ำสักเพียงไหน

โอบกอดตัวเองบ้างในวันที่ไม่มีใคร ปลอบใจตัวเองบ้างในวันที่ความรักเปลี่ยนไป

โชคชะตาอาจจะพาเราไปพบเจอใครต่อใคร ในวันที่เรามองย้อนกลับมา

หัวใจจะบอ กเราเสมอว่า ความรัก … มีค่าเพียงใด

เรามักอดทนคนทั้งโลกได้ เพราะเราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

แต่คนคนเดียวในโลก ที่เรามักทนไม่ค่อยได้นั่นคือ…คนรักของตัวเอง

ยิ่งเรารู้ว่าใครรัก เราจะยิ่งตามใจตัวเองมากขึ้น เพราะรู้ว่าทำอย่างไร เขาก็ไม่มีวันเกลี ยดเราได้

เราจึงใช้อารมณ์กับคนรักเสมอ ทั้งๆ ที่ใจจริงก็ไม่ได้อยากทำ

แต่ด้วยความเคยชิน เราจึงพลั้งเผลอ พอรู้ตัวก็รู้สึกผิด แล้วก็บอ กกับตัวเองว่า

ฉันจะอารมณ์เสียใส่เธอเป็นครั้งสุดท้าย แต่ก็ไม่เคยสุดท้ายได้จริง เพราะประมาทจึงทำซ้ำแล้วซ้ำอีก

บางทีเราอาจไม่รู้ตัวว่านาทีที่เราร้ า ยนั้น เขาคิดอะไรอยู่

และคงน่าเสียดาย หากเราต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

เมื่อเราบอ กกับตัวเองว่า เราจะใช้อารมณ์ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย

แต่เขากลับคิดในใจคนเดียวเงียบๆ ว่าเขาจะทนเราเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.